چند روز پیش داشتم توی ویدئوهای برتر یوتیوب چرخ می‌زدم که برخوردم به این ویدئو که از قرار معلوم مربوط است به دختری به نام یا آی‌دی مگی‌بن. یک دختر 21 ساله ژاپنی که ساکن آمریکا است. ویدئو را که نگاه کردم، متوجه شدم که 450 هزار بار توسط کاربران مشاهده شده در حالی که از اول تا آخرش این خانم دارد رو به سوی وب‌کمش لبخند می‌زند. برایم جالب بود که چه چیزی باعث شده تا مگی‌بن این‌قدر پرطرفدار باشد. ویدئوهای دیگر او هم که در کانال یوتیوبش قرار دارد، پربیننده هستند و در تمام آنهایی که من دیدم، او جلوی وب‌کمش کارهای خیلی معمولی و پیش‌وپاافتاده انجام می‌دهد. گاهی کتاب می‌خواند و گاهی هم پیتزا می‌خورد و در آخر هم انگشتانش را در حالت V پیروزی برای مخاطبانش تکان می‌دهد. اما چه چیزی باعث شده که مردم این‌قدر به ویدئوهایش توجه نشان دهند و حتی وبلاگ طرفداران مگی‌بن را هم بسازند؟
شاید علتش همان علتی باشد که باعث شده برخی از وبلاگ‌های روزنوشت هم پرخواننده شوند. خواننده در وبلاگ‌هایی که از زندگی روزمره می‌نویسند، به دنبال چیست؟ مگر چیزی جز این است که به دفترچه خاطرات کسی سرک می‌کشند و حس کنجکاوی‌شان ارضا می‌شود؟ درباره ویدئوها هم باید همین باشد. یک پنجره در اتاق دیگران. ویدئوهای مگی‌بن هم پنجره‌ای هستند که با اجازه خودش به سوی کاربرانش گشوده می‌شود.
بعدش هم این سؤال در ذهنم شکل گرفت که چرا هنوز چنین چیزهایی برای ایرانی‌ها شکل نگرفته؟ شاید علتش حیای ذاتی ایرانی‌هاست و شاید هم کم‌سرعت بودن اینترنتی که اجازه بارگذاری فایل‌های حجیم ویدئویی را نمی‌دهد. اما برای کاربران ایرانی خارج از کشور که تعدادشان کم هم نیست، باز هم چنین اتفاقی نمی‌افتد؟ شاید هم افتاده و ما بی‌خبریم. کسی از کانال‌های یوتیوبی ایرانی‌ها که مشابه مگی‌بن باشد خبری دارد؟