بعد از همه‌گیر شدن اینترنت روانشناسان با مطالعات متعدد درباره این رسانه کم‌کم به کشف بیماری‌های مرتبط با آن نائل می‌شوند. همان طور که شنیده‌اید، هفته‌نامه نیوساینتیست نتیجه کار پژوهشگران در رشته‌های مختلف روانشناسی را تحت نام «هشت بیماری اینترنتی» منتشر کرده که آنها را مرور می‌کنیم:
• خودگردی یا Ego-Surfing: نوعی بیماری که مبتلایان به آن، به طور مرتب، نام خود را در اینترنت جست‌وجو می‌کنند. این بیماری در میان روشنفکران و روزنامه‌نگاران و بلاگرها شیوع بیشتری دارد. مشاهدات بالینی نشان می‌دهد که مبتلایان به این بیماری، در اینترنت به طور دائم به دنبال اسم خودشان می‌گردند. برایشان خیلی مهم است که چند نفر و از کجا به وبلاگ یا سایتشان لینک داده‌اند. به طور مرتب شمارنده سایتشان را چک می‌کنند و نمودار تعداد بازدیدکنندگان، آنها دچار اضطراب می‌کند.
• بلاگ‌افشایی یا Blog Streaking: خود افشاگری در وبلاگ مساله دیگری است که محققان آن را یک بیماری می‌دانند. گروهی از مردم رازها و اسراری را که معمولاً شخصی و خصوصی قلمداد می‌شود روی وبلاگ‌هایشان افشا می‌کنند که دامنه‌اش از عکس‌ها تا روابط خصوصی کشیده می‌شود.

• وبگردی یا Google-Stalking: گوگل بازی مفرط در حد مرگ. همان بیماری که آدم‌ها را در صورت بی‌خوابی از رختخوابشان جدا می‌کند و به گوگل می‌کشاند تا چند سایتی بیشتر یا دوستان و همکلاسی‌های قدیمی را در اینترنت پیدا کنند.
• ویکی‌پدیاگرایی یا Wikipediholism: میل شدید به نوشتن و استخراج معلومات از مغز و کاغذ و دست‌نوشته و وبلاگ در ویکی‌پدیا و ویرایش نوشته‌های دیگران. این بیماری چنان همه‌گیر است که ویکی‌پدیا صفحه‌ای را برای سنجش میزان اعتیاد به خود برای کاربران در سایتش در نظر گرفته است.
• شکار عکس یا Photo Lurking: در این بیماری فرد مبتلا علاقه شدیدی دارد تا آلبوم عکس اینترنتی افراد ناشناس را دید بزند و زیر و رو کند. با وجود سایت‌هایی چون اورکات این بیماری بسیار اوج گرفته و برجسته‌تر شده است. مرض گشت و گذار در آلبوم عکس فردی که تا به حال حتی یک بار هم او را ندیده‌اید.
• آشغال جمع‌کنی یا Cheesepodding: تمایل برای جمع‌آوری و بایگانی هر چیز به درد نخور و مستعمل و بنجل که روی اینترنت پیدا می‌شود. از آهنگ‌هایی عهد بوق تا بریده‌های اسکن‌شده روزنامه که البته در برخی موارد فروش بایگانی جمع‌آوری شده به مردم.
• بیماری CrackBerry: که عبارت از چک کردن ایمیل، آفلاین و اس ام اس در هر حالتی است. حتی وقتی که یکی از عزیزانتان فوت کرده و در مراسم تشییع جنازه‌اش زیر تابوت را گرفته‌اید. یک نوع سندروم در حال انتظار همیشگی برای دریافت پیام یا پیج شدن درست به مانند یک زندانی که مدت‌ها است منتظر ملاقاتی مانده است.
• خود بیمارپنداری یا CyberChondria: نوع سنتی این بیماری میان دانشجویان پزشکی مشاهده می‌شود که با شناختن هر بیماری در وجود خود به دنبال عواملش می‌گردند. نوع اینترتی آن به خاطر همه‌گیر شدن اطلاعات در میان عموم گسترش یافته و بسیاری خود را بیمار می‌پندارند. (حتی شما که همین نوشته را می‌خوانید، فکر می‌کنید که چند تا از این بیماری‌ها را دارید).

این نوشته را که می‌خواندم به این نتیجه رسیدم که اوضاع من در این زمینه شدیداً نور بالا می‌زند. و با خودم می‌گویم نکند کلکسیون مریض‌ها خود تو هستی و داری ویروسش را پخش می‌کنی؟

در همین زمینه:
- بیماری‌های اینترنتی، شوخی یا واقعیت؟ وبلاگ بی‌بی‌سی فارسی

* بخشی از شعر «علی حیدری» مقیم آمریکا