معین آمد. به نظر من هم اگه نمی‌اومد اشتباه بزرگی مرتکب می‌شد. لازم بود که بیاد. من نمی‌تونم مثل یه عده بگم که باید انتخابات رو تحریم کرد. به نظر من اصل این نوع فکر کردن مشکل داره. باید قبول کنیم که منتظر حمله یه کشور دیگه موندن برای رسیدن به خواسته‌هامون انتظار عبثیه. ایران نه مثل افغانستانه و نه مثل عراق که یه کشور خارجی بتونه بتصرفش کنه و حکومتش رو تغییر بده. من هم معتقدم که اصلاحات یک روند تدریجیه. همه ما خواسته‌های زیادی داریم و متاسفانه حوصله صبر کردن برای رسیدن به اونها رو هم نداریم. در صورتی که باید بپذیریم تحولات بزرگ در یک جامعه دیگه اسمش اصلاحات نیست بلکه انقلابه و همون طوری که تجربه‌شو داریم، هر انقلابی آدم رو ده‌ها سال به عقب می‌بره. پس بهتره اجازه بدیم اصلاحات توی جامعه ما گام به گام بره جلو و در تسریعش کمک کنیم. من به معین رای می‌دم. فکر می‌کنم بین گزینه‌های موجود هر کس دیگه‌ای اگه به جاش بیاد با توجه به وضعیت اخیر ایران درباره توافق در زمینه انرژی اتمی و قانون تجارت جهانی، جایگاه مستحکمی پیدا می‌کنه و شاید اتفاقی که برای عربستان افتاده برای ایران هم بیفته. ما هم مثل عربستان بشیم یه کشور که رابطه خوبی با آمریکا داره و حقوق بشر هم توش رعایت نمی‌شه. پس اگر قراره که کسی با آمریکا رابطه برقرار کنه، بهتره معین باشه که حداقل به مساله حقوق بشر اهمیت می‌ده.