نوشته‌ی قبلی . نوشته‌ی بعدی

حافظ گفت

شعر7 فروردین 1388 ساعت 5:26

نوبهار است در آن کوش که خوشدل باشی / که بسی گل بدمد باز و تو در گل باشی
من نگويم که کنون با که نشين و چه بنوش / که تو خود دانی اگر زيرک و عاقل باشی
چنگ در پرده همين می‌دهدت پند ولی / وعظت آن گاه کند سود که قابل باشی
در چمن هر ورقی دفتر حالی دگر است / حيف باشد که ز کار همه غافل باشی
نقد عمرت ببرد غصه دنيا به گزاف / گر شب و روز در اين قصه مشکل باشی
گر چه راهيست پر از بيم ز ما تا بر دوست / رفتن آسان بود ار واقف منزل باشی
حافظا گر مدد از بخت بلندت باشد / صيد آن شاهد مطبوع شمايل باشی

پ.ن: ببین چی می‌گه این حافظ! بهش اعتماد کنم یعنی؟

Digg! StumbleUponBalatarin Donbaleh FriendFeed Google Buzz

من اگه جات بودم اعتماد می‌کردم. حرف حسابه خب!

حلیه | 7 فروردین 1388 6:19 بֽظֽ

این یه دفعه رو عجالتاً‌ اعتماد کن تا ببینیم چی می‌شه

پریسا | 7 فروردین 1388 7:00 بֽظֽ

یعنی نمی‌خوای همینو بشنوی؟ :) برو جلو. همه هواتو دارن.

shohre | 7 فروردین 1388 7:20 بֽظֽ

درود!
به حافظ ابدن شک نکن نیما! حالا درست که خودت نوآور بودی اما به پای حافظ که نمی‌رسی!!!!
:ی

محمود | 7 فروردین 1388 8:32 بֽظֽ

تجربه‌ی شخصیم می‌گه نباید به حرف حضرت حافظ شک کرد...
نیما چی شدی آخه؟

عسل | 7 فروردین 1388 8:40 بֽظֽ

تو خود دانی اگر زيرک و عاقل باشی

n a m n a m | 8 فروردین 1388 11:32 بֽظֽ

I don't know what's the matter so I can't give you suggestion

حوری_قایق کاغذی | 9 فروردین 1388 1:35 قֽظֽ


If you want to write English, press Ctrl+G.