من هم عاشق سوفی شدم

حقیقتش از راز فال ورقش خوشم نیومد. احتمالاً اشتباه کردم که دنبال سوفی نرفتم. قبلاً از دیگران هم شنیده بودم که سوفی چیز دیگه‌ایه.

من این کتاب رو دو دفعه خوندمش ولی خیلی هم دوسش دارم!

ای کاش زودتر اون موقع که دنبال کتاب مناسب برات می‌گشتم، می‌دونستم!... یک مجموعه تقریباً کامل ازش داشتم دوست داشتم بهت هدیه می‌کردم. واقعاً حیف که دیر فهمیدم!

نیما: تیک ایت ایزی! سپاس شهره جان.

تازه عاشق مرگ شده بودی که!

نیما: این هم فلسفه‌ای هست واسه خودش.

من هم از این کتاب بسیار لذت برده‌ام. در ضمن این نویسنده کتاب دیگری با عنوان «راز تولد» نیز دارد که خواندن این کتاب نیز خالی از لطف نیست.
موفق و پیروز باشید.

مییییییییی‌خوانیم!

بنازم آن سلیقه را
من هم خیلی دوست دارمش
کاش می‌شد یکی تایپش کنه که من باز دوباره بخوانمش

دوست عزیز، آقای نیما اکبرپور. گرچه حرفم به نوعی پرداختن به حاشیه‌ست برای مطلب فلسفی‌تون! اما می‌خواستم بگم از شما که روزنامه‌نگار چیره‌دستی هستی، بعیده که یک تیتر رمانتیک (!) برای مطلب بزنی. این رو گفتم چون تیتراتون رو توی مجله محبوبم همیشه دوست داشتم. ممنون اما پیشنهاد خیلی هیجان‌انگیزی بود.

من این کتاب رو شروع کردم ولی چون سنم اون موقع خیلی کم بود (سیزده) چندان جذبش نشدم ولی این طور که شما می‌گید باید کتاب قشنگی باشه.

این نیما اگه بره جهنم فکر کنم اگه برگرده تعریف کنه همه رو به خودش جذب می‌کنه تا بقیه هم برن.
نیما جان خیلی جذابی اما ای کاش بیشتر از خودت می‌گفتی :-)