تمام کن
تعلق را بُکُش
تبر باور تنها...
تنها یک تبر
که نخستِ درد باشد
و پایان تاریک و سردِ تن
تمشک طلایی برای یک ماه تلاش
به خاطر تکه کردن تنه تنومند غرور
و تمام آن چه که تافتهای در تفکر تناورت
تشکر و تبریک و تیشهای
تقدیمی برای عرض ارادت
و یک بغل تنفر برای تنوع
و یک بار تشکر برای تنفر
همین و بس
دنبالک:http://www.osyan.net/cgi-bin/mt/osyanmt-tb.cgi/959