نوشته‌ی قبلی . نوشته‌ی بعدی

تبعیدگاه زندانی شماره 1353

ادب و هنر > ادبی > داستان3 اردیبهشت 1383 ساعت 11:06

قایق با سرعت از پیچ و خم رودخانه می‌گذشت.
ما 29 نفر بودیم... گیج و منگ و ناتوان به جریان آشفته آب نگاه می‌کردیم. بخت خیلی یارمان بود که قایقمان بر ساحل نشست. کف پاهایمان که سفت شد، همگی کلاه‌هایمان را به احترام برداشتیم و غرق شدن قایقی را نظاره‌گر شدیم که اسکلت کاغذیش را جوی آب می‌بلعید.

Digg! StumbleUponBalatarin Donbaleh FriendFeed Google Buzz