با رنگ‌های ناهماهنگ

شعر1 آذر 1382 ساعت 10:41

به شماره افتاده نفس‌های نیمه‌شب مشترک
و زنگ‌هایی که بی‌وقت در گوشَت آواز می‌خوانند
با آوایی که هیچ‌گاه لالایی نبوده
مردمکانت را به شمال سوق می‌دهد
چقدر مضحک است
قافیه‌های پرتاب
...... با رودخانه‌ای که از گوش‌هایم جاریست